St. Wolfgang

St. Wolfgang is een kerk in Duitsland die de architect Dominikus Böhm in 1939 voltooide, na jaren van plannen en herziene ontwerpen. Witte kalksteen en beige baksteen wisselen elkaar in de gevel af, baan na baan. Het bouwwerk geldt als een van de zuiverste voorbeelden van expressionistische kerkenbouw. Het grondplan is een Grieks kruis: vier gelijke armen vormen samen een centraal vierkant. Boven dat middelpunt rijst een piramidale spits van bijna vijftig meter op, gekroond door een vergulde windhaan.

Elke kruisarm draagt een enorm roosvenster, eenvoudig van vorm maar rijk van detail, met telkens meer dan honderd kleine openingen. In de Tweede Wereldoorlog liet een bombardement alleen de buitenmuren staan. Bij de herbouw kwamen glasscherven uit het hoofdstation van München in die vensters terecht. Zelfs de klokken, vlak na de oorlog in brons gegoten, betaalde de parochie met giften en ruilhandel. Alles in het interieur trekt je blik naar het altaar, het liturgische middelpunt van de ruimte.

In een nis staat Gottfried Böhms bronzen beeld van de boetende Petrus. Ook met een rolstoel kom je er goed rond. Vanuit de westelijke roos valt gekleurd licht dat over de wanden van kalksteen en baksteen speelt.