Hubertusbrunnen

Aan het oostelijke uiteinde van het Nymphenburger Kanal in München staat de Hubertusbrunnen, een fontein die meer is dan een waterpartij. De bronzen hertenstier kijkt uit over het water, en uit het gewei stroomt het water naar beneden. Dat beeld verwijst naar de legende van de heilige Hubertus, de beschermheilige van de jagers, die volgens het verhaal een hert zag met een lichtend kruis tussen de geweien. Het verhaal vond hier dus letterlijk een vorm.

Adolf von Hildebrand ontwierp het werk samen met Carl Sattler tussen 1903 en 1907. Prinsregent Luitpold schonk de fontein aan de stad, die hem aanvankelijk vóór het Bayerische Nationalmuseum opstelde. In 1937 brachten stedenbouwkundige veranderingen daar een einde aan: de fontein werd afgebroken. Pas in 1954 kreeg hij zijn huidige plek, dankzij de inspanningen van kroonprins Rupprecht van Beieren. Een fontein die al eens verhuisde, zul je denken, en juist dat maakt het verhaal eromheen zo rijk.

De plek zelf doet de rest van het werk. Rondom groeit het groen weelderig, en het kanaal geeft een rustige blik die uitnodigt tot een lange wandeling. Lopers en picknickers weten de oevers inmiddels goed te vinden. Wie langsloopt, ziet het water nog steeds uit het gewei vallen, precies zoals de beeldhouwers het honderd jaar geleden bedachten. Neem even de tijd bij de hertenstier: het kruis tussen de geweien verdient een tweede blik.