Palazzo San Giorgio

Palazzo San Giorgio staat in Italië met twee duidelijk verschillende gezichten. Aan de kant van de portiek zie je een middeleeuws bouwdeel met een grijze stenen sokkel, rode baksteen en kantelen. Aan de zeekant opent zich een beschilderde renaissancevleugel, ontworpen om vanaf passerende schepen zichtbaar te zijn.

Guglielmo Boccanegra liet het paleis in het midden van de dertiende eeuw bouwen naar een ontwerp van de cisterciënzer Frate Oliverio. De fundamenten lagen oorspronkelijk aan het water. Na een korte periode als zetel van het stadsbestuur kwamen er een gevangenis, douanekantoren en financiële instellingen. Marco Polo zat hier na de Slag bij Curzola gevangen en dicteerde er zijn reisverhaal aan een celgenoot. Vanaf de vijftiende eeuw breidde de Banco di San Giorgio het complex uit, waarna in 1570 de nieuwe gevel aan zee verscheen. Fresco’s tonen er Sint-Joris die de draak verslaat en portretten van vooraanstaande burgers.

In de negentiende eeuw raakte het gebouw in verval en dreigde sloop voor straatverbreding. Alfredo d’Andrade restaureerde het complex en reconstrueerde onder meer de Sala del Capitano del Popolo. Binnen bewaren de Salone delle Compere beelden van begunstigers, schilderijen en emblemen van de Banco. Kijk boven het hoofdportaal naar Sint-Joris te paard en zoek aan de stadskant naar kleine leeuwenmaskers uit een Byzantijns paleis.