Sankt-Nicolai-Kirche

In het Kreuzviertel van Dortmund staat de Sankt-Nicolai-Kirche, een kerk van staal, glas en beton uit 1929. Karl Pinno en Peter Grund tekenden het ontwerp, en op 12 oktober 1930 volgde de wijding. Het gebouw geldt als een vroeg voorbeeld van de Nieuwe Zakelijkheid in de kerkbouw. Die strakke, bijna industriële uitstraling was voor een kerk destijds ongewoon en riep nodige discussie op. Sommigen zagen in de sobere buitenkant juist een spiegel van de economische nood van die jaren.

Binnen bepalen grote glasvlakken het aanzien en stroomt daglicht vrij de ruimte in. De oorspronkelijke ramen, ontworpen door Elisabeth Coester, gingen in de Tweede Wereldoorlog verloren. In 1963 kwamen kleurige ramen van glaskunstenaar Hans Gottfried von Stockhausen in de plaats, en die hullen het interieur in blauwe tinten. De kerk zelf liep zware oorlogsschade op, maar het herstel verliep snel. Ook het orgel heeft een wisselvolle bouwgeschiedenis achter de rug. Paul Faust bouwde het eerste instrument in 1930. In 1960 nam een orgel van E. F. Walcker die taak over, met mechanische speeltractuur en elektrische registertractuur. De pijpen van de beoogde uitbreiding volgden in 1980.

Sinds de fusie van juli 2007 met de Petri- en Martin-gemeenten hoort de kerk bij de Evangelische Kirchengemeinde St.-Petri-Nicolai. Als cultuurmonument staat het pand op de monumentenlijst van Dortmund. Uit de toren klinkt één enkele klok, gestemd op de toon G, tot in heel het stadscentrum. Sinds 1951 siert het Zuidelijke Kruis die toren: acht meter hoog en opgebouwd uit blauwe neonbuizen. In 2002 haalde men het kruis wegens constructieproblemen omlaag, maar na reparaties keerde het blauwe licht terug.