Haus Schulte-Witten

In het Dortmunder stadsdeel Dorstfeld staat Haus Schulte-Witten, een herenhuis dat in 1880 werd gebouwd. Tussen 1913 en 1915 liet Erich Schulte-Witten het flink uitbreiden, naar ontwerp van de architecten Gröpler, Feldmann en Müller. Die uitbreiding gaf het huis zijn markante aanzien, tussen neo-barokke sierlijkheid en neoclassicistische strakheid. Het staat als historisch monument op de Dortmundse monumentenlijst. Achter het gebouw ligt een park, en aan de Wittener Straße dient het voormalige bijgebouw als commercieel pand.

De familie Schulte-Witten laat zich tot 1394 terugvolgen en bezat ooit uitgestrekte gronden in Dorstfeld. Tijdens de industrialisatie verkocht ze die landerijen aan mijnbouwmaatschappijen. Opgravingen wijzen bovendien uit dat hier al een gebouw stond tijdens de Dertigjarige Oorlog. Nog altijd is de familie eigenaar, terwijl het pand verhuurd is aan de stad Dortmund. Het doet dienst als wijkbibliotheek en als trouwlocatie: in de historische woonkamer en de blauwe salon is plaats voor maximaal zestig gasten. Verder staat het huis open voor concerten, lezingen en vertelavonden. Samen met scholen en kinderdagverblijven uit de buurt is er ook kindertheater te zien. Jarenlang bood het pand onderdak aan het genootschap voor christelijk-joodse samenwerking. Aan de overkant van de straat herinnert een gedenksculptuur aan de synagoge van Dorstfeld, die in 1938 werd geschonden en gesloopt.

Sinds de zomer van 1989 hangt in de klokkentoren een elektronisch carillon, een geschenk van de plaatselijke steunvereniging. Het telt twaalf klokken en is bedoeld als herinnering aan de mijnbouwgeschiedenis van de wijk. Na een opknapbeurt begin deze eeuw kwamen er ook traditionele liederen bij. Elke dag klinkt het op vaste tijden boven het stadsdeel uit. Loop je op zo'n moment voorbij, dan hoor je de twaalf klokken spelen.