Jardín de la Marquesa

Aan de voet van een berg, nabij de Spaanse kust, opent Jardín de la Marquesa zich als een besloten wereld. Een laag palacete kijkt je tegemoet, zijn gevel van donker basalt blauw geschilderd. Lokale steen en die blauwe kleur maken het huis tegelijk stevig en levendig. De paden kronkelen in onregelmatige bochten onder palmen, jasmijn en subtropisch groen dat van over de hele wereld hierheen kwam.

De oorsprong van de tuin ligt rond 1880, als zomerverblijf van een familie. Don Ramón Madan y Uriondo en zijn vrouw Doña María del Rosario González y Fernández del Campo gaven hiertoe opdracht. Die beschutte ligging tussen berg en kust schept een mild microklimaat op vruchtbare vulkanische bodem. Zo groeien er planten van alle vijf continenten, zo'n vierhonderd tropische en subtropische soorten en ruim tweeduizendvijfhonderd exemplaren. Tussen die begroeiing vallen enkele markante bomen op: een drakenbloedboom als embleem van de tuin, naast een grote vijgenboom. Kleine fonteinen doorbreken de stilte met zacht gekletter, terwijl pauwen vrij over de paden dwalen en er plotseling kleur en beweging brengen. Het herenhuis zelf houdt zijn neoklassieke rust, temidden van aanplant die wild en intiem oogt. De particuliere beheerder zet uiteenlopende zones in voor evenementen, van stille hoekjes tot ruime gazons.

Blijf voor het palacete even staan en luister. Het gedempte geruis van water, een felgekleurde pauwveer op je weg en die blauwe gevel blijven nog lang nagloeien.