Rijksmuseumgebouw

Het Rijksmuseumgebouw is het hoofdgebouw van het Rijksmuseum in Amsterdam en werd ontworpen door architect P.J.H. Cuypers. Het markante hoofdgebouw dateert uit het jaar 1885.

Cuypers verbond gotische en renaissancistische vormen tot een eclectisch ontwerp met een Nederlandse uitstraling. Baksteen bepaalt de gevels, terwijl graniet de sokkel vormt. De Nederlandse staat bezit het gebouw en het Rijksvastgoedbedrijf beheert het. De brede passage doorsnijdt het gebouw en maakt ruimte voor fietsers en voetgangers. Die passage verbindt architectuur met het stadsleven.

Het grotendeels glazen dak laat daglicht binnen voor de kunstwerken in de museumzalen. De hoge plafonds versterken de ruimtelijke werking van het gebouw. Gevels en torens dragen ornamenten, friezen met stadswapens en beeldhouwwerk. Op het dak staan beelden van Arbeid, Inspiratie en de Romeinse godin Victoria. Kalksteen en zandsteen vormen belangrijke materialen voor de decoratie. Georg Sturm maakte wand- en tegelpanelen voor het interieur.

Onder de binnenplaatsen liggen een auditorium en verbindingen met opslagruimten. Het gebouw werd ontworpen voor de nationale collectie van Nederlandse kunst en geschiedenis. De passage maakte vanaf het oorspronkelijke ontwerp deel uit van de stedelijke structuur. Vandaag toont het Rijksmuseumgebouw kunst, architectuur en Nederlands erfgoed in één monument. Cuypers bracht baksteen, glas, schilderingen en beeldhouwwerk samen.