Herberg Zeeburg

Herberg Zeeburg staat aan het water in Amsterdam-Oost, vlak bij het voormalige Fort Zeeburg. Het gebouw begon in 1675 als herberg, toen dit gebied nog bij Diemen hoorde. Schepen legden aan bij de Mosselsteiger, waar handelaren vee en vis losten, vetmestten en verkochten. Stallen, schuren, een hooiberg en later een aanlegplaats voor stoomboten hoorden bij deze bedrijvige plek.

De buitenkant kreeg in 1766 haar huidige vorm, terwijl zes badhuisjes en een renbaan later tijdelijk voor vermaak zorgden. Het vertrek van de veemarkt in 1887 veranderde de omgeving ingrijpend. Tot 1915 bleef het pand een herberg, daarna werd het kantoor van de gemeentelijke quarantainestatie. Na de Tweede Wereldoorlog diende het als kantoor van het Zeeburg-noodziekenhuis, totdat de barakken verdwenen en het gebouw als nationaal monument behouden bleef. Binnen veranderde de indeling volledig door de verbouwing tot appartementen, maar deuren, trappen en balken dragen nog historische sporen.

Als oudste gebouw van de Indische Buurt verbindt het pand handel, zorg en wonen met elkaar. In de jaren dertig boden de barakken onderdak aan vluchtelingen, waaronder Joodse kinderen. Na de oorlog kwamen hier ook tuberculosepatiënten terecht, voordat de plek opnieuw een woonbestemming kreeg. De oude entreehal en de tuin kunnen opnieuw toegankelijk worden, met foto’s, prenten en misschien weer thee zoals vroeger.