معبدا أبو سمبل

De Tempel van Abu Simbel verrijst in de Egyptische woestijn, naast het glinsterende water van het Nassermeer. Vier zittende beelden van Ramses II zijn bijna twintig meter hoog en rechtstreeks uit zandsteen gehouwen. Kleinere figuren van koningin Nefertari, zijn moeder en zijn kinderen staan tussen en naast de reuzenbeelden. Hun blik richt zich oostwaarts naar de opkomende zon, terwijl de rotswand het heiligdom een indrukwekkende omlijsting geeft.

Binnen koelen de vertrekken af en tonen reliëfs veldslagen, offergaven en nauwkeurig gesneden scènes van meer dan drieduizend jaar oud. Achter in het heiligdom zitten vier goden, onder wie Amon-Re, Re-Horakhty en Ptah. Tweemaal per jaar trekt zonlicht door de volledige tempel en verlicht het drie beelden, terwijl Ptah in de schaduw blijft. De aanleg verbindt faraonische macht met religie en uitzonderlijke astronomische kennis. In de jaren zestig zaagde een internationale reddingsactie het complex in meer dan duizend blokken en bouwde het hoger opnieuw op. Toch lijkt het bouwwerk nog steeds uit de rots te groeien, met de gezichten van de koningen naar de woestijn gericht.